ಕಲ್ಲಿನ ಸಮಾಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ ಇತಿಹಾಸ, ನಿಧಿ ಬೇಟೆಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದೆ ಪುರಾತನ ಸ್ಮಾರಕ

ಭುವನಗಿರಿ,ನವೆಂಬರ್ 11: ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಾನವರು ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು? ಸತ್ತವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು? ಯಾವ ರೀತಿಯ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು? ಇಂತಹ ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಬಲ್ಲ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕುರುಹುಗಳು ತೆಲಂಗಾಣದ ಯಾದಾದ್ರಿ ಭುವನಗಿರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮೋತ್ಕೂರು ಬಳಿ ಪತ್ತೆಯಾಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ರಾಕಾಸಿ ಬೊಳ್ಳ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನವಶಿಲಾಯುಗ ಮತ್ತು ಮಹಾಶಿಲಾಯುಗದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಾಚೀನ ಅವಶೇಷಗಳು ಸಂಶೋಧಕರ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿವೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಇತಿಹಾಸದ ಹೊಸ ಕುರುಹುಗಳು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಗುಪ್ತ ನಿಧಿಯ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅಕ್ರಮ ಉತ್ಖನನಗಳು ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ರಾಕಾಸಿ ಬೊಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಯಾದ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಮಾಧಿಗಳು
ಮೋತ್ಕೂರು ಮಂಡಲದ ರಾಕಾಸಿ ಬೊಳ್ಳ, ನಾಗುಲ ಬಂಡ ಮತ್ತು ಕತ್ವ ಬಂಡ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನದ ಸಹಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪುರಾತತ್ವ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ‘ಡಿಸ್ಕವರಿ ಮ್ಯಾನ್’ ಎಂದೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ರೆಡ್ಡಿ ರತ್ನಾಕರ ರೆಡ್ಡಿ ಅವರ ತಂಡವು ಇಲ್ಲಿ ಹಲವು ಪ್ರಾಚೀನ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆ.

ಈ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಕಲ್ಲಿನ ಚಪ್ಪಡಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನೆಲದೊಳಗೆ ಮತ್ತು ನೆಲದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಲಿನ ಚಪ್ಪಡಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಳದಂತೆ ಇರಿಸಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಇಂತಹ ರಚನೆಗಳನ್ನು ಮಹಾಶಿಲಾಯುಗದ ಸಮಾಧಿಗಳು ಅಥವಾ ಮೆಗಾಲಿಥಿಕ್ ಬರಿಯಲ್‌ಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವು ಕೇವಲ ಸಮಾಧಿಗಳಲ್ಲ. ಅಂದಿನ ಜನರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಪದ್ಧತಿ, ನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಬಲ್ಲ ಪ್ರಮುಖ ಪುರಾವೆಗಳಾಗಿವೆ.

ಕಲ್ಲಿನ ಉಪಕರಣ ತಯಾರಿಕೆಯ ಗುರುತುಗಳೂ ಪತ್ತೆ
ಸಮಾಧಿಗಳಿರುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೇ ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲಿನ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಬಳಸಿದ್ದ ಗುರುತುಗಳನ್ನೂ ಸಂಶೋಧಕರು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದ್ದಾರೆ. ಪುರಾತತ್ವ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಗ್ರೂವ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಮಾನವರು ಕಲ್ಲಿನ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಅಂದರೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಸಮಾಧಿಗಳಿರುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿರದೆ, ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಮಾನವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕೇಂದ್ರವೂ ಆಗಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Jal samadhi: ಜಲ ಸಮಾಧಿ ಎಂದರೇನು, ಈ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವುದರ ಹಿಂದಿನ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳೇನು?

ಮೆಗಾಲಿಥಿಕ್ ಸಮಾಧಿಗಳು ಎಂದರೇನು?

ಮೆಗಾಲಿಥಿಕ್ ಎಂದರೆ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ರಚನೆಗಳು. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನರು ಮೃತರನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲು ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಲಿನ ಚಪ್ಪಡಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ವಿಶೇಷ ರಚನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
– ನಾಲ್ಕು ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಿನ ಚಪ್ಪಡಿಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
– ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಕೋಣೆಯಂತಹ ಜಾಗ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
– ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಳದಂತೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
– ಕೆಲವು ಕಡೆ ಸಮಾಧಿಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ವೃತ್ತಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಇಂತಹ ಸಮಾಧಿಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಹಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಯಾಗಿವೆ. ತೆಲಂಗಾಣದ ಸಿದ್ದಿಪೇಟೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪುಲ್ಲೂರು, ನರ್ಮೆಟ ಮತ್ತು ಪಲಮಕೂಲದಲ್ಲಿಯೂ ಪುರಾತತ್ವ ಇಲಾಖೆಯ ಉತ್ಖನನಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಸಮಾಧಿಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿವೆ.

ನಿಧಿಯ ಆಸೆಗೆ ಇತಿಹಾಸದ ನಾಶ
ಮೋತ್ಕೂರಿನಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಯಾದ ಅವಶೇಷಗಳು ಸಂಶೋಧಕರಿಗೆ ಹೊಸ ಇತಿಹಾಸದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದ್ದರೆ, ಗುಪ್ತ ನಿಧಿಯ ಆಸೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅಪಾಯ ತಂದಿದೆ. ನಿಧಿ ಸಿಗಬಹುದು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಕೆಲವರು ಪ್ರಾಚೀನ ಸಮಾಧಿಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ತೋಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಕೆಲವು ಸಮಾಧಿಗಳು ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗಿವೆ ಎಂದು ಸಂಶೋಧಕರು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಈ ಸಮಾಧಿಗಳ ಮಹತ್ವ ಅವುಗಳ ಒಳಗೆ ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿ ಸಿಗುವುದರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಜನರ ಜೀವನಶೈಲಿ, ನಂಬಿಕೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಕೌಶಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಇಂತಹ ರಚನೆಗಳು ನಾಶವಾದರೆ ಅವುಗಳ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.

ಪುರಾತತ್ವ ಇಲಾಖೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ತೆಲಂಗಾಣದ ಪುರಾತತ್ವ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆ ಇಲಾಖೆ ಈಗಾಗಲೇ ರಾಜ್ಯದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಮಾಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸ್ಮಾರಕಗಳ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸಿದೆ. ಇಲಾಖೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ 346 ಸಂರಕ್ಷಿತ ಸ್ಮಾರಕಗಳಿವೆ. ಮೋತ್ಕೂರಿನಲ್ಲೂ ಸಮಗ್ರ ಸಮೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿ, ಸಮಾಧಿಗಳ ನಿಖರ ಕಾಲಮಾನವನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಉತ್ಖನನ ನಡೆಸಿ, ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪುರಾತತ್ವ ಪ್ರದೇಶವೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇತಿಹಾಸಾಸಕ್ತರ ಒತ್ತಾಯ.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸುದ್ದಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ