
ಬೆಂಗಳೂರು: ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದ ಬಾಲಿ ದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಂಗಳೂರು ನಡುವೆ ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ಗಳ ಅಂತರವಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಹಿಂದೂ ಪರಂಪರೆ, ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ಪವಿತ್ರ ಆಚರಣೆಗಳು ಹಾಗೂ ರಾಮಾಯಣ-ಮಹಾಭಾರತಗಳಂತಹ ಕಾಲಾತೀತ ಕಾವ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಇವೆರಡೂ ನಾಡುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಂಟನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಈ ಸುಂದರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಐಕ್ಯತೆಗೆ ವೇದಿಕೆ ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದು ‘ಪರಮ್ ಫೌಂಡೇಶನ್’ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ 16 ದಿನಗಳ ‘ಬಾಲಿ ಇನ್ ಬೆಂಗಳೂರು’ (Bali in Bengaluru) ಕಲಾ ಉತ್ಸವ.
ಬಾಲಿ ಶೈಲಿಯ ನೃತ್ಯ, ಬೊಂಬೆಯಾಟ, ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಾಗಾರಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಚಾರಸಂಕಿರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಮೂಡಿಬಂದ ಈ ಉತ್ಸವವು ನಗರದ ಕಲಾ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡಿತು.
ಈ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಉತ್ಸವದ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆಯೆಂದರೆ ಬಾಲಿಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಲಾವಿದರು ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದ ರಂಗಭೂಮಿ ಕಲೆ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಜಂಟಿ ಅಭಿನಯ. ಎರಡೂ ವಿಭಿನ್ನ ರಂಗ ಪರಂಪರೆಗಳು ಒಂದಾಗಿ ರಾಮಾಯಣದ ಕಥಾ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ರಂಗಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವು. ಬಾಲಿ ನೃತ್ಯದ ನಯ-ನಾಜೂಕು ಹಾಗೂ ಲಯಬದ್ಧ ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ, ಯಕ್ಷಗಾನದ ಭವ್ಯ ವೇಷಭೂಷಣ, ಆಂಗಿಕ ಅಭಿನಯ, ಗಂಭೀರ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಚಂಡೆ-ಮದ್ದಳೆಯ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ನಾದ ಶೃತಿಯಾಯಿತು.
ರಾವಣನ ಆಗಮನ, ಸೀತಾ ಅಪಹರಣ, ಜಟಾಯುವಿನ ಶೌರ್ಯದ ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಧರ್ಮದ ವಿಜಯದವರೆಗಿನ ಘಟನೆಗಳು ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಕಲೆ ಹೇಗೆ ಜನರನ್ನು ಬೆಸೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದವು.
ಬಾಲಿಯ ನೃತ್ಯ ನಿರ್ದೇಶಕ ಹಾಗೂ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪುರಸ್ಕೃತ ಕಲಾವಿದ ಐ ವಾಯನ್ ಡಿಬಿಯಾ (I Wayan Dibia) ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಬಂಧ ಕೇವಲ ಕಥೆಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. “ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಬಾಲಿ ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಭಾರತ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿವೆ. ಬಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇ. 95 ರಷ್ಟು ಜನರು ಹಿಂದೂಗಳಾಗಿದ್ದು, ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮತ್ತು ವೇದವ್ಯಾಸರ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳನ್ನೇ ನಮ್ಮ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಪುನರ್ನಿರೂಪಿಸುತ್ತೇವೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅವರು.
ಬಾಲಿಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾದ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇವಸ್ಥಾನವೂ ಮೂರು ವಲಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಒಳ ಗರ್ಭಗುಡಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ಬಾಲಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದೆ.
ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಭೇಟಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹರ್ಷ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಡಿಬಿಯಾ, “ಇಲ್ಲಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಬಾಲಿಯ ಸುವಾಸನೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕೇಳಿಸುವ ಪೂಜಾ ಗಂಟೆಯ ನಾದಗಳು ನನಗೆ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ” ಎಂದರು.
ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣದ ಆರಂಭಿಕ ದೃಶ್ಯಗಳು ಬಾಲಿ ನೃತ್ಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದರೆ, ಜಟಾಯು ಕಾಳಗ ಮತ್ತು ವಾನರ ಸೇನೆಯ ದೃಶ್ಯಗಳು ಯಕ್ಷಗಾನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದವು. ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಯಕ್ಷಗಾನ ಕಲಾವಿದ ಕೆ. ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ತುಂಗಾ ಮಾತನಾಡಿ, “ಕಲೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಗಡಿಗಳಿಲ್ಲ. ಭಾಷೆಯ ಹದಿನೆಂಟು ಅಡೆತಡೆಗಳಿದ್ದರೂ ನೃತ್ಯದ ಚಲನೆಗಳು ಪದಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿಸಬಲ್ಲವು” ಎಂದರು. ಅವರ ಪುತ್ರಿ ಹಾಗೂ ಶಿಷ್ಯೆ ಚಿತ್ರಕಲಾ ಕೆ. ತುಂಗಾ ಮಾತನಾಡಿ, ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕಟ್ಟುವ (ಆಶುಕವಿತೆ/ಮಾತುಗಾರಿಕೆ) ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹಾಗೂ ಮರ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಕಾಗದದಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಕಿರೀಟ-ಆಭರಣಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಭಾಗವತರು, ಮದ್ದಳೆ ಮತ್ತು ಚಂಡೆ ವಾದಕರು ಸೇರಿ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಧ್ವನಿಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದ ಅವರು, ಅಪಾರ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಭಿನಯ ಬಯಸುವ ‘ಸೀತೆ’ಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸ ಎಂದು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು.
ಅಧ್ಯಾತ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸುದ್ದಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ