
ಭಾರತೀಯ ಸನಾತನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಚರಣೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಗೂಢ ರಹಸ್ಯ ಹಾಗೂ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ದೇಶದ ಪವಿತ್ರ ಪರಂಪರೆಯ ಅಂತಹ ಆಸಕ್ತಿಕರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳ ಗಂಟೆಗಳು (Temple Bells) ಪ್ರಮುಖವಾದವು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಒಂದು ವಾದ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಪಾದನೆ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ, “ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯದ ಗಂಟೆಯ ಆಕಾರವು ಧ್ಯಾನ ಮುದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುವ ಮಾನವನ ‘ಪದ್ಮಾಸನ’ ಭಂಗಿಯನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ” ಎಂಬುದು.
ಈ ವಾದದ ಪ್ರಕಾರ, ಗಂಟೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಕಿರಿದಾದ ವಿನ್ಯಾಸವು ಧ್ಯಾನನಿರತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಶಿರ (ತಲೆ) ಮತ್ತು ಹೆಗಲನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರೆ, ಕೆಳಭಾಗದ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಅಂಚು ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಕಾಲುಗಳ ಭಂಗಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗಂಟೆಯ ಒಳಗಿರುವ ‘ನಾಟಿ’ ಅಥವಾ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು (Clapper) ಮಾನವನ ಅಂತರಂಗದ ಆತ್ಮ ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ವಿನ್ಯಾಸದ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕದ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಚೀನ ಶಿಲ್ಪಶಾಸ್ತ್ರ ಅಥವಾ ಆಗಮ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಮೂದಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಭಾರತೀಯ ಪವಿತ್ರ ಪರಂಪರೆಯ ಈ ಆಸಕ್ತಿಕರ ಕಲ್ಪನೆಯು ಜನರ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿರುವುದಂತೂ ನಿಜ.
ಪದ್ಮಾಸನದ ಆಕಾರದ ಕಲ್ಪನೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟರೂ, ದೇವಾಲಯದ ಗಂಟೆಯ ತಯಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಆಕಾರದ ಹಿಂದೆ ಅಪಾರವಾದ ಲೋಹವಿಜ್ಞಾನ (Metallurgy) ಹಾಗೂ ಧ್ವನಿವಿಜ್ಞಾನ ಅಡಗಿದೆ. ದೇವಾಲಯದ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಲೋಹದಿಂದ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ತಾಮ್ರ, ಹಿತ್ತಾಳೆ, ಸತು, ಬೆಳ್ಳಿ, ಚಿನ್ನ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಲೋಹಗಳನ್ನು ನಿಖರ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗಂಟೆಯನ್ನು ಬಾರಿಸಿದಾಗ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ‘ಓಂ’ಕಾರದ ನಾದವು ಕನಿಷ್ಠ 7 ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ನಾದವು ನಮ್ಮ ಮಿದುಳಿನ ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಈ ವಾಚ್ ಬೆಲೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ 4.25 ಕೋಟಿ ರೂ.! ಇದರೊಳಗಿದೆ ಶ್ರೀರಾಮ, ಹನುಮಂತನ ಸುಂದರ ಶಿಲ್ಪ
ದೇವಾಲಯದ ಗಂಟೆಯು ಪದ್ಮಾಸನದ ಸಾಂಕೇತಿಕ ರೂಪವೇ ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಧ್ವನಿ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ ಆಕಾರವೇ ಆಗಿರಲಿ, ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆಯ ಕಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ಆಚರಣೆಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುವಂತಿವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಇಂತಹ ಆಸಕ್ತಿಕರ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಥೆಗಳು, ಆ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಷ್ಟೇ ಅತ್ಯಂತ ರೋಚಕ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಅಧ್ಯಾತ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸುದ್ದಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ