
“ದೈವಂ ಮಾನುಷ ರೂಪೇಣ” ಎಂಬ ಆಳವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಬಗ್ಗೆ ಖ್ಯಾತ ಜ್ಯೋತಿಷಿ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ಡಾ. ಬಸವರಾಜ್ ಗುರೂಜಿಯವರು ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಭಕ್ತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಗುರೂಜಿಯವರು ಹೇಳುವಂತೆ, ದೇವರು ಸರ್ವಾಂತರಯಾಮಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಮತ್ತು ಸರ್ವಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆತ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಈ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥ. ನಮ್ಮ ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಮಹನೀಯರ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಗಳು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಾರಿವೆ. ನಾವು ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರೆ, ದೈವಾನುಗ್ರಹವು ಬೇಗನೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.
ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರು “ಆತ್ಮನೋ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಜಗದ್ಧಿತಾಯ ಚ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ, ಅಂದರೆ ತನ್ನ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯಬೇಕು ಎಂದು. ರಮಣ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚಿನ ನಡೆದಾಡುವ ದೇವರಾದ ಡಾ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಸ್ವಾಮಿಗಳಂತಹ ಅನೇಕ ಮಹನೀಯರು ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ನಮಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಡಾ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ವಿದ್ಯೆ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿ ಅವರನ್ನು ಸತ್ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೈವತ್ವದ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಗಳಾಗಿವೆ.
ದೇವರು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದರೂ, ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ತಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳು ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಇವೆ. ನಾವು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅನ್ನ ನೀಡಿದಾಗ ಅಥವಾ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಹೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಅದರ ಫಲ ನಮಗೆ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಜನ್ಮದಿನಗಳು ಅಥವಾ ವಿವಾಹ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಆಚರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅನಾಥರು, ಅಭಾಗ್ಯರು ಅಥವಾ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರೊಂದಿಗೆ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಅಥವಾ ಅನಾಥಾಲಯಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ, ಕೇವಲ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುವುದಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಕನಿಕರ ಮತ್ತು ಕರುಣೆ ತೋರುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಶುಭ ಫಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.
ದೇವಸ್ಥಾನ ಕಟ್ಟಿ ವಿಗ್ರಹ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವುದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಭಕ್ತಿಯಾದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವವರ ಸೇವೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಭಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗ. ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರೇ ಆಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ, ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು, ಅನಾಥರು, ಅಭಾಗ್ಯರು ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ನೇರವಾಗಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಭಗವಾನರು “ಯದಾ ಯದಾ ಹಿ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಗ್ಲಾನಿರ್ಭವತಿ ಭಾರತ, ಅಭ್ಯುತ್ಥಾನಮಧರ್ಮಸ್ಯ ತದಾತ್ಮಾನಂ ಸೃಜಾಮ್ಯಹಂ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಇದರರ್ಥ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ನಾನು ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಮಹಿಳೆಯರು ಶವ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬಹುದೇ? ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಇಲ್ಲಿದೆ
ಯಾವಾಗ ನಮಗೆ ತೀವ್ರ ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ, ದಿಕ್ಕು ತೋಚದಿದ್ದಾಗ, ಯಾರೋ ಬಂದು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಭಗವಂತನೇ ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ದೆಸೆಯಲ್ಲಿ, ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದಾಗ, ನಮಗೆ ಆಧಾರವಾಗುವವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಗವಂತನ ಸ್ವರೂಪವೇ. ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಭಿಕ್ಷುಕರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಒಂದು ತುತ್ತು ಅನ್ನಕ್ಕೂ ಕಷ್ಟಪಡುವವರವರೆಗೆ, ಯಾರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣದೆ, ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡದೆ, ತೇಜೋವಧೆ ಮಾಡದೆ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ದೈವಿಕ ಅಂಶವಿದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಗುರೂಜಿ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ