
ಸನಾತನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ. ಮಂತ್ರ ಎಂದರೆ ‘ಮನನಾತ್ ತ್ರಾಯತೇ ಇತಿ ಮಂತ್ರಃ’ — ಯಾವುದನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಮನನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೋ ಅದೇ ಮಂತ್ರ. ಆದರೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವಾಗ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ (Pronunciation) ಸಾಕಷ್ಟು ದೋಷಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿವೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಈ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ‘ದೇವಭಾಷೆ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರಕ್ಕೂ, ಸ್ವರಕ್ಕೂ ಅದರದೇ ಆದ ಕಂಪನ (Vibration) ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಿದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತದ ವರ್ಣಮಾಲೆಯು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳ ಗುಂಪಲ್ಲ, ಅದು ಶರೀರದ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಧ್ವನಿ ವಿಜ್ಞಾನವಾಗಿದೆ.
ಪಾಣಿನೀಯ ಶಿಕ್ಷಾ ಮತ್ತು ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಗಳ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ನಿಯಮಗಳಿವೆ. ತಪ್ಪು ಉಚ್ಚಾರಣೆಯು ಮಂತ್ರದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ‘ಸ್ವಜನ’ (ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜನ) ಎಂಬುದನ್ನು ತಪ್ಪು ಉಚ್ಚಾರಣೆಯಿಂದ ‘ಶ್ವಜನ’ ಎಂದರೆ ‘ನಾಯಿ’ ಎಂದರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಸಕಲ’ (ಎಲ್ಲವೂ) ಎಂಬುದನ್ನು ‘ಶಕಲ’ ಎಂದರೆ ‘ತುಂಡು’ ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಯಜ್ಞ-ಯಾಗಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಉನ್ನತ ತಾಂತ್ರಿಕ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವಾಗ ತಪ್ಪುಗಳಾದರೆ, ಅದು ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಫಲದ ಬದಲು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರಬಹುದು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ‘ವೃತ್ರಾಸುರನ ಕಥೆ’ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದು, ಮಂತ್ರದ ‘ಸ್ವರ’ ತಪ್ಪಿದ್ದರಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಬದಲು ಇಂದ್ರನಿಂದ ಸಾಯುವ ಮಗ ಹುಟ್ಟುವಂತಾಯಿತು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಫ್ಯಾಶನ್ಗಾಗಿ ವಜ್ರ ಧರಿಸುವ ಮುನ್ನ ಎಚ್ಚರ! ಈ ರಾಶಿಯವರು ವಜ್ರ ಧರಿಸಿದರೆ ಕಷ್ಟ ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲ!
ಮಂತ್ರ ಪಠಣದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಮತ್ತು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೆಲವು ಸರಳ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬಹುದು:
ಸನಾತನ ಧರ್ಮವು ಎಂದಿಗೂ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡುವ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅದು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮಂತ್ರ ಪಠಣದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ “ಮಂತ್ರಹೀನಂ ಕ್ರಿಯಾಹೀನಂ ಭಕ್ತಿಹೀನಂ ಸುರೇಶ್ವರ…” ಎಂದು ಹೇಳಿ ದೇವರಿಗೆ ಶರಣಾಗುವ ಅದ್ಭುತ ಸಂಪ್ರದಾಯ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಸದಾ ಶುದ್ಧ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಇರಲಿ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಮೇಲಿನ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ ಭಕ್ತಿ ಇರಲಿ. ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಲಿತು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪಠಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮ.
ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ