
ಹಿರಿಯರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಆಡುವ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸತ್ಯಗಳು ಅಡಗಿರುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಜನಪದ ನಂಬಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ “ಯಾವತ್ತೂ ನಮ್ಮ ನೆರಳನ್ನು ನಾವೇ ತುಳಿಯಬಾರದು” ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಒಂದು. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಇದು ಕೇವಲ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿದರೂ, ಇದರ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಶರೀರ, ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಬದುಕಿನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಆಳವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿದೆ.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ತತ್ತ್ವಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ನೆರಳು ಎನ್ನುವುದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರ ಅಥವಾ ‘ಛಾಯಾ ಪುರುಷ’ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಸುತ್ತಲೂ ಒಂದು ಪ್ರಭಾವಳಿ (Aura) ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮದೇ ನೆರಳನ್ನು ತುಳಿಯುವುದು ಎಂದರೆ ನಮ್ಮದೇ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು, ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಆತ್ಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಂತೆ ಅಥವಾ ಅವಮಾನಿಸಿದಂತೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಸನಾತನ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿದೆ.
ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದಲೂ ನೆರಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಛಾಯಾ ಎನ್ನುವುದು ಸೂರ್ಯ ದೇವನ ಪತ್ನಿ ಛಾಯಾದೇವಿಯ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಫಲದಾತನಾದ ಶನಿದೇವನ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅನಾದಿಕಾಲದಿಂದಲೂ ನೆರಳನ್ನು ಅಸಡ್ಡೆಯಿಂದ ತುಳಿಯುವುದು ಅಂದರೆ ಗ್ರಹಗಳ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅವಮಾನ ತೋರಿದಂತೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಇದು ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ, ಆಲಸ್ಯ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಿರಿಯರ ವಿಶ್ವಾಸ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಮನೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂಬೆ ಗಿಡವಿದ್ದರೆ ಅಶುಭವೇ? ವಾಸ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳುವುದೇನು?
ಅಧ್ಯಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆರಳು ನಮ್ಮ ಒಳಗಿರುವ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ತಮೋಗುಣಕ್ಕೆ ರೂಪಕವಾಗಿದೆ. ನೆರಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತುಳಿದು ಅಡಗಿಸಲು ನೋಡುವುದು ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನ. ಬದಲಿಗೆ, ನಾವು ಯಾವಾಗ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ (ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ) ಅಭಿಮುಖವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತೇವೆಯೋ, ಆಗ ನೆರಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಇದರರ್ಥ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದಾಗ ಅಹಂಕಾರ ತಾನಾಗಿಯೇ ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ ವಿನಃ, ಅದನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ದಮನ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಯೋಗ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಮನುಷ್ಯನು ನಡೆಯುವಾಗ ಆತನ ಶಕ್ತಿಯ ಕಣಗಳು ಆತನ ನೆರಳಿನ ಸುತ್ತಲೂ ಕಂಪನಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಸ್ವಂತ ನೆರಳನ್ನೇ ತುಳಿಯುವುದು ನಮ್ಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶಕ್ತಿಯ ಹರಿವಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, “ನಿನ್ನ ನೆರಳನ್ನು ನೀನು ತುಳಿಯಬೇಡ” ಎಂಬ ಮಾತು, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾ, ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಿನೆಡೆಗೆ ಸಾಗುವಂತೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೀಡುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.
ಅಧ್ಯಾತ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸುದ್ದಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ