
ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಚರಣೆ, ಸಂಕೇತ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ರೂಪದ ಹಿಂದೆ ಆಳವಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರಹಸ್ಯಗಳು ಅಡಗಿವೆ. ನೀವು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಮುಖ ಹಿಂದೂ ದೇವತೆಗಳ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ದೇವಿ, ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮದೇವರ ಚಿತ್ರ ಅಥವಾ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾರೆ. ಸನಾತನ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂವು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಸುಂದರವಾದ ಹೂವುಗಳಿದ್ದರೂ, ದೇವತೆಗಳ ಆಸನವಾಗಿ ಕಮಲವನ್ನೇ ಏಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದರ ಹಿಂದೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವನ ಪಾಠಗಳು ಅಡಗಿವೆ.
ಕಮಲದ ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ದಂತಕಥೆಯಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಅಂದರೆ ಹೊಕ್ಕುಳಿನಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ದಿವ್ಯ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದನು. ಇದು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ವಿಕಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕಮಲವು ಹೇಗೆ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಉಗಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಉದಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲೂ ಹೊಸ ಸೃಜನಶೀಲ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮೂಡಲು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಮಲದ ಹೂವು ಹುಟ್ಟುವುದು ಕೊಳಕು ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆದರೂ, ಅದು ಕೆಸರಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಅರಳುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ, ತಾವರೆ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ನೀರು ಬಿದ್ದರೂ ಅದು ಒಂದು ಹನಿಯನ್ನೂ ತನಗೆ ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಕೂಡ ಈ ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಮೋಹ, ಮಾಯೆ, ಆಸೆ ಹಾಗೂ ನಕಾರಾತ್ಮಕತೆಗಳ ನಡುವೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ ಅಲಿಪ್ತರಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಪ್ರಪಂಚದ ದುರ್ಗುಣಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಾಧಿಸಬಾರದು ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಬಿದ್ದ ತಕ್ಷಣ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ದಳಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಸುಂದರವಾದ ಹೂವಾಗಿ ಅರಳುತ್ತದೆ. ಮಾನವನ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗ ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಬೆಳಕು ಮೂಡುತ್ತದೆಯೋ, ಆಗ ಮಾನವನ ಆಂತರ್ಯವು ಕಮಲದಂತೆ ಅರಳುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳು ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಯಾರು ತಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪರಿಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ನೆಲೆಸುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ದಿವ್ಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ದೇವತೆ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಸರಸ್ವತಿ ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಮಲದ ಹೂವಿನೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಫ್ಯಾಶನ್ಗಾಗಿ ವಜ್ರ ಧರಿಸುವ ಮುನ್ನ ಎಚ್ಚರ! ಈ ರಾಶಿಯವರು ವಜ್ರ ಧರಿಸಿದರೆ ಕಷ್ಟ ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲ!
ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ದೇವಿಯು ಸದಾ ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದ ನಡುವೆಯೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಪತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಹಂಕಾರದ ಕಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯದೆ, ಕಮಲದಂತೆ ಇತರರಿಗೆ ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಸುಂದರತೆಯನ್ನು ನೀಡುವಂತಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇದರ ಹಿಂದಿರುವ ಆಶಯವಾಗಿದೆ.
ವಿದ್ಯಾದೇವಿಯಾದ ಸರಸ್ವತಿಯು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣವು ಪರಿಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವಿಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಲೌಕಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿರ್ಮಲವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಬೆಲೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಶ್ವೇತ ಕಮಲವು ಸಾರುತ್ತದೆ.
ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ