AQI
TV9 Network
User
Sign In

By signing in or creating an account, you agree with Associated Broadcasting Company's Terms & Conditions and Privacy Policy.

ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ: ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 25 ಉಚಿತ ಪ್ರವೇಶ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ

Santosh Nair's article in 'Your India' series: ಭಾರತದ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ, 2009 ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಶೇ. 25 ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಮೀಸಲಿರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಹಕ್ಕು, ಶಾಲೆಗಳ ದಯೆಯಲ್ಲ. ಶಾಲೆಗಳು ಕೋಟಾ ಭರ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಹಕ್ಕಿದೆ. ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ ಶಾಲೆಗಳ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಹುದು. ಈ ಕಾಯ್ದೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಚಲಾಯಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಈ ಲೇಖನ ವಿವರ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ: ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 25 ಉಚಿತ ಪ್ರವೇಶ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ
ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳುImage Credit source: Getty Images
Santosh Nair
| Edited By: |

Updated on:Nov 01, 2026 | 2:52 PM

Share

ಸಣ್ಣ ನಗರದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಸಮೀಪದ ಹೆಸರಾಂತ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ಅರ್ಜಿ ನಮೂನೆಯನ್ನು ಭರ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮಂತಹವರ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಕೆಲವು ಸೀಟುಗಳು ಉಚಿತವಾಗಿ ಮೀಸಲಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಮಾತು ನಂಬಿ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಕೋಟಾ ಈಗಾಗಲೇ ಭರ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಶಾಲೆಯ ಕಚೇರಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾರ್ಗವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾನೂನು ತಮ್ಮಂತಹ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತ ಅವರು ವಾಪಸ್ ತೆರಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾನೂನಿನ ಆಶಯಕ್ಕೂ ಮತ್ತು ಈ ತಂದೆ ಅನುಭವಿಸಿದ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೂ ಇರುವ ಅಂತರವೇ ಈಗ ನಿಜವಾದ ಕಥೆ.

ಭಾರತದ ‘ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಚಿತ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ’ಯು (Right of Children to Free and Compulsory Education Act), 2009ರಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಇದು ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಾನೂನುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಇದು ಆರರಿಂದ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗುವಿಗೂ ಉಚಿತ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಅದನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಪೋಷಕರ ಮೇಲಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ (ರಾಜ್ಯದ) ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಗುವೊಂದು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗದಿದ್ದರೆ, ಬಾರದೆ ಇದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಕಾನೂನು ಇದನ್ನು ಕುಟುಂಬದ ವೈಫಲ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೈಫಲ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ದೇಶಗಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಾನೂನುಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವಾಗಿದೆ.

ಈ ಕಾಯ್ದೆಯು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾದ ಮರುಹಂಚಿಕೆ ನಿಬಂಧನೆಯನ್ನು (redistributive provision) ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಯಾವುದೇ ಧನಸಹಾಯ ಪಡೆಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಯು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಮತ್ತು ವಂಚಿತ ಗುಂಪುಗಳ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರವೇಶ ಹಂತದ ಸೀಟುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 25ರಷ್ಟನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಬೇಕು. ಅಂತಹ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೂ ಸರ್ಕಾರವು ಶಾಲಾ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಮರುಪಾವತಿಸುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಬಡ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಬದಲು, ಶಾಲೆಯ ಮೊದಲ ವರ್ಷದಿಂದಲೇ ಕೆಲವು ತರಗತಿಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಎರಡೂ ವರ್ಗದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇದರ ನೇರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು.

ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಭರವಸೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಇದರ ದಾಖಲೆಯು ಮಿಶ್ರಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಕಾನೂನು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದು ಎಲ್ಲಿ ವಿಫಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ವಂಚನೆ? ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ನೆರವಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ ಗ್ರಾಹಕ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾಯ್ದೆ 2019 & CCPA

2019-20ರ ಸರ್ಕಾರದ ದತ್ತಾಂಶದ ಪ್ರಕಾರ, ಕಾಯ್ದೆ ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು (ಸಾಕಷ್ಟು ತರಗತಿ ಕೊಠಡಿಗಳು, ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಶೌಚಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವ ನೀರು) ಪೂರೈಸಿದ ಭಾರತೀಯ ಶಾಲೆಗಳು ಕೇವಲ ಶೇ. 25.5ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ಪಂಜಾಬ್ ಶೇ. 63.6ರಷ್ಟು ಅನುಸರಣೆಯನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ಮೇಘಾಲಯ ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಕೇವಲ ಶೇ. 1.3ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸರಿಯಾದ ಸೌಲಭ್ಯವಿರುವ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮಗುವಿನ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಕ್ಕು, ಆ ಮಗು ಯಾವ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಯಾವ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗಲೂ ಬಹಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಕುಟುಂಬಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವ ಶೇ. 25ರಷ್ಟು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲಾ ಕೋಟಾ ಕೂಡ ತನ್ನದೇ ಆದ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದೆ. ಹಲವಾರು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ತನಿಖೆಗಳು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರ ದೂರುಗಳು ಶಾಲೆಗಳು ಈ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಂದ ಹೇಗೆ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿವೆ. ಅರ್ಹ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು, ಕುಟುಂಬವು ಅರ್ಹ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಹೊರಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಲು ದೂರದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಲೋಪವೆಸುಗುವುದು, ಅಥವಾ ಕೋಟಾ ಸೀಟುಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರವೇಶ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿಳಂಬ ಮಾಡುವುದು ಮುಂತಾದ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಯ್ದೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಲ್ಲ. ಆದರೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಚೇರಿಯು ಇದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಜಾರಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ಹೇಗಾದರೂ ಜರುಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ಈ ಎಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಕಥೆಯೂ ಇದೆ. RTE ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಲು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 2.31 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವೆಚ್ಚವಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ದೇಶವೊಂದಕ್ಕೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನದಂಡಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರತದ ನೈಜ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೆಚ್ಚವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶೇ. 4ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ. ಕಾನೂನೊಂದು ಶಿಕ್ಷಕರ ಅರ್ಹತೆಗಳು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ-ಶಿಕ್ಷಕರ ಅನುಪಾತ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ 1.4 ಬಿಲಿಯನ್ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಾದ್ಯಂತ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಬಜೆಟ್ ಅನ್ನು ಅದು ತಾನಾಗಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದರ ನೇರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಸುಮಾರು 5,08,000 ಶಿಕ್ಷಕರ ಹುದ್ದೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಖಾಲಿ ಇವೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಶೂನ್ಯ ಎಫ್‌ಐಆರ್ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ದಾಖಲಾತಿ: ಪೊಲೀಸ್ ದೂರಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳು

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದರೂ, ಈ ಕಾಯ್ದೆಯು ಕೇವಲ ಸಾಂಕೇತಿಕವಲ್ಲ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆರರಿಂದ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಂದಾಜು 1.7 ಮಿಲಿಯನ್ ಮಕ್ಕಳು ಇನ್ನೂ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗುಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಗಂಭೀರ ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಕಾಯ್ದೆ ಜಾರಿಗೆ ಬರುವ ಮೊದಲು ಇದ್ದ ಭಾರತದ ಮಕ್ಕಳ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಅನುಪಾತಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇದು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದಾಗಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾತಿಯು ಈಗ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾನೂನಿಗೂ ಮುಂಚಿನ ಮತ್ತು ನಂತರದ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಾಧಿಸಿದ ನಿಜವಾದ ಸಾಧನೆಯಾಗಿದೆ. ಆದರೂ RTE ಚೌಕಟ್ಟು ಇದನ್ನು ಕೇವಲ ನೀತಿಯ ಆಶಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಹಕ್ಕಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ.

ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೈಜ ಪ್ರವೇಶ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪಾಠವೆಂದರೆ: ಶೇ. 25ರಷ್ಟು ಕೋಟಾ ಎನ್ನುವುದು ಶಾಲೆಯು ತನ್ನ ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ ನೀಡುವ ದಯೆಯಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಹಕ್ಕು. ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಅಥವಾ ಬದಲಾಗುವ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಬರುವ ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಜಿಲ್ಲಾ ಶಿಕ್ಷಣ ಅಧಿಕಾರಿಯ (DEO) ಮೂಲಕ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಹುದು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇದರ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೂ ತಮಗೆ ಹೇಳಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಳಸಲು ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಉಚಿತ ಸೀಟುಗಳು “ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ” ಎಂದು ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಯಾವುದೇ ಶಾಲೆಯು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಯಾರಿಂದ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಿಖರವಾಗಿ ಕೇಳುವುದು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ.

(ಆಧಾರಗಳು: ಮಕ್ಕಳ ಉಚಿತ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ, 2009, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ; ಯೂನಿಫೈಡ್ ಡಿಸ್ಟ್ರಿಕ್ಟ್ ಇನ್ಫರ್ಮೇಷನ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಫಾರ್ ಎಜ್ಯುಕೇಶನ್ (UDISE+), ಶಾಲಾ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯ ಅನುಸರಣೆ ದತ್ತಾಂಶ, 2019-20; RTE ಅನುಷ್ಠಾನದ ಕುರಿತ ವರದಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಶೇ. 25ರಷ್ಟು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲಾ ಮೀಸಲಾತಿ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ಖಾಲಿ ಹುದ್ದೆಗಳ ದತ್ತಾಂಶ.)

ಇನ್ನಷ್ಟು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸುದ್ದಿಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ

Published On - 2:50 pm, Sun, 1 November 26

Follow Us
Santosh Nair
Santosh Nair

Santosh Nair is Editor (Network Coordination), TV9 Network. With over two decades in media, he has played pivotal roles in some of the best newsrooms in the country. He is an avid reader who pens his thoughts after deep-diving into the subject matter.

Read More